Baykar bünyesindeki Fergani Uzay, 30 Mart 2026'da FGN-100-D3 haberleşme ve navigasyon uydusunu 113 kilogram ağırlığıyla alçak Dünya yörüngesine taşıdı. Bu, şirketin LEO'daki beşinci uydusu.
Fergani Uzay'ın hızlı büyüme temposunu anlamlandırmak için şirketin neden var olduğunu kavramak gerekiyor. Hedef, ticari uydu fotoğrafçılığı pazarında gelir elde etmek değil; AKINCI ve KIZILELMA gibi platformlara doğrudan yerli veri besleyecek egemen bir uzay altyapısı kurmak. Türkiye bu amaç için çeşitli yabancı ticari sağlayıcılara bağımlıydı. Her bağımlılık hem maliyet hem de kriz dönemlerinde uydu erişiminin kesilme riski anlamına geliyor.
Beş uyduyla birlikte Fergani'nin teorik kapasitesi artıyor. Ancak gerçek operasyonel değeri ölçen iki kritik gösterge var: aynı anda kaç uydu aktif görevde olabiliyor ve bu uyduların ürettiği haberleşme ve navigasyon verisi Baykar'ın insansız platformlarıyla gerçek zamanlı entegrasyon testinden geçti mi? Planet Labs gibi olgun ticari operatörlerin onlarca uyduyla sürdürdüğü kapsama kapasitesiyle kıyaslandığında Fergani'nin beş uydudan oluşan takımyıldızının operasyonel tatmin edicilik eşiğine ne zaman ulaşacağı merak konusu.
Bununla birlikte şirketin temposu dikkat çekici. İki yıldan kısa bir sürede beş uyduyu yörüngeye taşımak, ciddi bir üretim ve fırlatma koordinasyon kapasitesini gerektiriyor. Baykar'ın bu süreçte uzay segmentini salt bir yan faaliyet olarak değil insansız savunma ekosisteminin çekirdek bileşeni olarak kurguladığı anlaşılıyor. Fergani'nin büyüme hızı sürdüğü takdirde önümüzdeki birkaç yılda hem kapsama yeterliliği hem de Baykar platformlarıyla veri entegrasyonu testleri konusunda daha net veriler ortaya çıkacak.
