Norveç Savunma Araştırma Kurumu, 5 Mart 2026'da yayımladığı raporda çarpıcı bir paradoksu belgeledi: Norveç ham petrol ihracatında dünya liderleri arasında yer alıyor, ancak dizel ve jet yakıtı başta olmak üzere kritik akaryakıt ihtiyacının büyük bölümünü ithalat yoluyla karşılıyor.
Raporun ikinci kritik bulgusu altyapı bağımlılığı. Norveç'in yalnızca tek bir aktif rafinerisi bulunuyor. Bu tek nokta, olası bir çatışmada veya tedarik zinciri kesintisinde son derece yüksek kırılganlık yaratıyor. Söz konusu tesise yönelik tek bir başarılı saldırı tüm Norveç yakıt tedarik zincirini çöküşe sürükleyebilir. Hem Norveç kuvvetleri hem kuzey cephesinde konuşlandırılan müttefik NATO kuvvetleri bu tek noktaya bağlı; dolayısıyla bu kırılganlık ulusal sınırları aşan ittifak boyutlu bir lojistik risk oluşturuyor.
Enstitünün önerileri müttefiklerle koordinasyonun güçlendirilmesi ve alternatif tedarik kanallarının çeşitlendirilmesi ekseninde yoğunlaşıyor. Bu adımlar uygulaması zaman ve kaynak gerektiren yapısal değişikliklere karşılık geliyor; kısa vadede kırılganlık yapısal olarak süreceğinden bu riskin şeffaf biçimde belgelenmesi ve NATO planlamasına yansıtılması kritik öneme sahip.
NATO yükümlülükleri çerçevesinde Norveç'in müttefik kuvvetlere lojistik destek kapasitesi sağlaması doğrudan bu tek noktaya bağlı. Türkiye, İncirlik ve Kürecik gibi kritik altyapının çok taraflı bağımlılıklarını yönetme konusunda Soğuk Savaş'tan bu yana deneyim biriktirdi. Bu birikim ve enerji lojistiği güvenliği perspektifi, NATO çerçevesindeki lojistik dayanıklılık tartışmalarında Ankara'ya özgün bir analitik katkı sunuyor.
