Fincantieri, 29 Nisan 2026'da Arnavutluklu KAYO ile ortak girişim anlaşması imzaladı. Anlaşma Arnavutluk'ta deniz inşaat kapasitesi geliştirilmesini, bakım-onarım tesisleri kurulmasını ve yerel iş gücünün eğitimini kapsıyor. Yatırım hacmi ve kesin takvim kamuoyuyla paylaşılmadı.

Arnavutluk, Adriyatik'in doğu kıyısında yer alan ve NATO üyeliğine rağmen savunma altyapısı sınırlı kalan küçük bir donanmaya sahip. Ülkenin mevcut deniz gücü birkaç küçük devriye botundan oluşuyor. Fincantieri'nin bu hamlesi salt ticari bir tercih değil; İtalya'nın Batı Balkanlar'da savunma sanayi nüfuzu kurma stratejisinin parçası. Romanya'daki tersane ortaklığı ve Damen'in Hollanda-Romanya modeliyle birlikte değerlendirildiğinde Arnavutluk anlaşması bu Adriyatik-Karadeniz koridoru boyunca ilerleyen genişlemenin son adımı.

Ortak girişim modeli Arnavutluk Donanması için ilerleyen yıllarda fırkateyn veya küçük savaş gemisi tedarikinde açık bir zemin hazırlıyor. NATO çerçevesinde konuşlandırılan bakım ve onarım altyapısı ittifak lojistiğini bu sahaya taşırken Arnavutluk'un İtalyan savunma sanayi ekosistemiyle uzun vadeli bağını pekiştiriyor. Adriyatik geçiş koridoruna hâkim bu coğrafyada bakım üssü kurulması yalnızca ticari değil, stratejik bir konumlanma.

Fincantieri'nin Avrupa genelindeki büyüme stratejisi FREMM fırkateyni, Trieste amfibi helikopter gemisi ve P72A deniz devriye uçağı gibi platformları Akdeniz havzasında yaygınlaştırmayı hedefliyor. Arnavutluk tersanesi bu havzadaki bakım desteğini güçlendiriyor.

Türkiye açısından bu gelişmenin Adriyatik ve Ege'ye bakan jeopolitik boyutu var. İstanbul, her iki denizin giriş noktalarına yakın bir merkez konumunda bulunurken Fincantieri'nin Arnavutluk'taki büyümesi NATO deniz tatbikatları ve bakım lojistiğinde İtalyan ağırlığını bu bölgeye taşıyor. Türk savunma firmalarının Balkanlar'da benzer tersane ortaklıkları kurabilmesi için MILGEM ve TF-2000 gibi somut ihracat projelerinin önce başarıya ulaşması ve bölgesel bir referans oluşturması gerekiyor.