Eylül 2024'te Indra ile İspanya Savunma Bakanlığı arasında imzalanan çerçeve sözleşme, MISTRAL ve HAWK bataryaları dahil kara hava savunma platformlarına NATO standardı Mode 5/S IFF radar sistemleri entegrasyonunu kapsıyor.
26 Eylül 2024'te Indra, İspanya Savunma Bakanlığı ile Haziran 2024'teki açık ihale sürecinin ardından kara tabanlı hava savunma platformları için IFF (Dost-Düşman Tanımlama) radar sistemi modernizasyonuna yönelik bir çerçeve sözleşme imzaladı.
Sözleşme kapsamında Indra, Mode 5/S IFF radar sistemini İspanya Kara Kuvvetleri'nin çeşitli hava savunma platformlarına entegre edecek. Modernizasyon kapsamına giren platformlar arasında hafif ve orta ölçekli uçaksavar topçu komuta merkezleri, MISTRAL kısa menzilli füze mevzileri, HAWK orta menzilli bataryaları ve Skydor atış yön sistemleri yer alıyor. Hızlı konuşlanma gerektiren yüksek hareketlilik sistemleri için Indra, kompakt tasarımlı yeni nesil IFF modeli olan I50D Sorgulatıcı'yı tedarik edecek.
Mode 5, NATO standardı olarak eski Mode 4'ün yerini alıyor. Yeni sistem; uçak konumu, tanımlama numarası ve çağrı işareti verilerini iletirken geliştirilmiş şifrelemeyle dost-düşman tanımlama güvenilirliğini artırıyor. Bu yükseltme, hava sahasının korunmasına ve karargah yanılgısı riskinin azaltılmasına katkı sağlıyor.
Indra'nın İspanya kara tabanlı hava savunma sözleşmesini alması, yalnızca bir iç tedarik kararını değil ülkenin savunma sanayii stratejisinin kurumsal mimarisini yansıtıyor. Indra'nın aynı dönemde hem hava savunma entegrasyonunda hem topçu modernizasyonunda program merkezine oturması, çok disiplinli entegrasyon yetkisinin nasıl bir endüstriyel güç birikimi oluşturduğunu gösteriyor. Bu model Türkiye'nin savunma sanayii mimarisine yakın bir yapıyı hatırlatıyor. ASELSAN'ın elektronik sistem entegrasyonundaki yetkinliğini düşündüğümüzde benzer bir konumlanma Türkiye'de hem daha erken hem daha geniş ölçekte hayata geçti. Farklılık ise jeopolitik içerikte: İspanya NATO ortağı olduğu halde başka bir NATO üyesi olan Güney Kore'yle büyük sözleşme yapıyor ve teknoloji transferi mekanizmasını işletiyor. Bu, ittifak içi rekabet ve iş birliğinin aynı anda nasıl sürdüğünü ortaya koyuyor. Türkiye için çıkarım, yerli entegrasyon yetkisini sahiplenmenin değerini bir kez daha tescil ediyor; ancak bu yetkinin ittifak dinamikleri içinde nasıl konumlandırıldığı, hem ihracat hem uluslararası ortaklık açısından belirleyici olmaya devam ediyor.
