RUSI, 30 Nisan 2026'da yayımladığı analizde Fransa-Almanya Gelecek Muharip Hava Sistemi (FCAS) programındaki yapısal gerilimi kapsamlı biçimde ele aldı. Dassault ile Airbus arasındaki görev paylaşımı çatışması ve iki ülkenin farklı stratejik öncelikleri gecikmelerin temel nedeni olarak tanımlandı.
FCAS'ın asıl sorunu teknoloji değil, sanayi egosunun çatışması. Dassault, savaş uçağı tasarımında onlarca yıl bağımsız milli şampiyona kimliğini korudu; Airbus'ın eşit ortak sayılmasını kabul etmiyor. Almanya ise 2020'deki kurucu anlaşmadan bu yana sanayi liderliğinde Fransa'nın baskın konumunu sorguluyor. Her iki tarafın kendi sanayiini ön plana çıkarmak istemesi, teknik uzlaşı süreçlerini kilitliyor.
Geçmiş emsal bu sorunu ciddi ölçekte bağlamlandırıyor. Eurofighter başlangıçtan ilk uçuşa 12 yıl, seri üretime geçişe 18 yıl aldı. FCAS 2022'den bu yana birden fazla aşamada uzatma gördü. RUSI'ye göre çözüm için siyasi liderlik düzeyinde bir uzlaşı zorunlu; teknik çalışma grupları bu kilidinin açamıyor.
Türkiye'nin KAAN programı, F-16 satışlarında ABD baskısıyla birleşince bu tablo farklı bir anlam kazanıyor. Fransa ve Almanya'nın FCAS çıkmazı devam ettiği sürece Türkiye'nin tek başına ilerleme tercihi meşruiyet kazanıyor; eşit olmayan ortaklıkların ne kadar maliyetli olduğunu Dassault-Airbus gerginliği canlı bir örnekle gösteriyor. Öte yandan FCAS gecikmesi Avrupa hava kuvvetlerinin mevcut nesil platformlara olan bağımlılığını uzatıyor; bu durum KAAN'ın ilerideki ihracat argümanlarını güçlendirebilecek bir boşluk yaratıyor.
